Stil vallen

De afgelopen maanden zijn enerverend voor ons geweest. In oktober ontstond er ineens hartfalen bij Jan-Willem waardoor een opname in het ziekenhuis nodig was. Daarna ontstonden er andere klachten waarvoor we meerdere specialisten in het ziekenhuis bezochten. Naar nu blijkt heeft Jan-Willem een zeldzame spierziekte die al langer aanwezig is, maar zich nu progressief aan het ontwikkelen is. Op dit moment is er een onderzoek gaande wat gaat uitwijzen welke variant van deze spierziekte Jan-Willem heeft. Wat we nu al weten is dat de mobiliteit achteruit zal gaan en er ook andere klachten zullen komen.
Het is een hele klap voor ons; slecht nieuws dat nu een plekje mag gaan krijgen. Eerlijk gezegd komt de rustige corona-tijd ons goed uit; tijd om naar binnen te gaan; tijd om onze ‘wonden te likken’. We weten niet of we dit jaar nog tot klankconcerten of drumcirkels gaan komen. Niet alleen vanwege corona, maar omdat het even zo voelt. ‘Leven vanuit je hart’ is voor ons een belangrijk motto, het staat ook op de homepage van onze website. Het betekent voor ons nu tijd voor rust en heling; het hart moet eerst geheeld worden. Áls we zover zijn zullen we je weer berichten via een nieuwsbrief.
We wensen je in de tussentijd het allerbeste. Zorg goed voor jezelf, luister naar je hart; neem tijd voor rust, meditatie of een wandeling in de natuur.

 

Oogst

Oogst

Dankbaarheidsritueel Loch Ranoch

We kijken terug op een fijne zomer met veel zon en ook wat regen. Zelfs in ons vakantieland Schotland scheen de zon overvloedig. We mochten mooie plekken bezoeken en inspiratie vinden in de natuur en bij geweldige energieplekken. Zoals Staffa, Iona, Kilmartin, Schiehallion, Glen Lion en het Peebles Arboretum.

Steencirkel Croft Moraig

Toen we thuiskwamen was daar nog een heerlijk harmonieus samenzijn met de kinderen die nu steeds meer hun eigen leven gaan leiden en volwassen worden. Een tijd van dankbaarheid en verbinding in de bedding van ons gezin en huis; voelt als het genieten van een rijke oogst.
Nu is zij vertrokken naar een verre stad voor haar studie. We zijn nog steeds verbonden. En ook is daar het loslaten en vertrouwen dat zij haar eigen weg vind en gaat. Een gevoel van dankbaarheid.

Bemoste boomstammen op Skye

Tegelijkertijd is er de zon die zich terugtrekt zodat we weer meer teruggeworpen worden op onszelf. Nog even en dan is daar het moment van de equinox; het moment dat de zon echt naar de zuidelijke kant van de evenaar gaat. Dan wordt het herfst en gaan we een periode in waarin de zon meer en meer afwezig is tot aan midwinter. De natuur doet ons voor hoe we kunnen loslaten en terugtrekken in onszelf om te rusten en weer op te laden; onze kern te vinden.

Gebed voor Moeder Aarde op Mull