Oneindige Stroom

 


Steencirkel in de lente van 2019

We dromen van een natuurplek op een magische heuvel: de Kattenberg. Een plek die begroeid is met inheemse bloemen en planten, waar bijen en vlinders rond zoemen en het bodemleven rijk en natuurlijk is. We visualiseren een steencirkel en een vuurplek, een plek om ons te verbinden met de Oneindige Bron; een altaar voor Moeder Aarde; een plek om ceremonies te doen en drumcirkels te houden. Ik stel me voor dat er verbindingsceremonies worden gehouden. Ik zie een liefdespaar bij het altaar en strobalen met gasten….
Twee jaar geleden krijgen we toestemming om Traas op de Kattenberg te gebruiken voor onze ceremonies en mogen we deze plek vormgeven. Een plek waarvan eerder gemeten is dat de Boviswaarde hoog is en veel levensenergie heeft. We zijn heel blij en enthousiast en beginnen met een groepje natuurvrienden om de plek vorm te geven. We zaaien bloemen, ruimen brandnetels op en we maken houtrillen om natuurlijke afscheidingen te creëren. De paarden op het aangrenzende stuk land kijken vriendelijk toe. We zijn blij en dankbaar voor dit stukje natuur en krijgen veel energie van deze bijzondere krachtplek.
In december van 2017 planten we met een paar natuurvrienden een houtwal van meidoorn en krentenboompjes om het stukje weiland met de steencirkel meer beschutting te geven. Caroline maakt een labyrint. De eerste drumcirkels zijn dat jaar al gehouden en zelfs al een retraite-dag. We zijn blij en verwachtingsvol over deze plek. 

In de lente van 2018 als de nieuwe plantjes mooi uitgelopen zijn, ontstaat een droge zomer vol zon. Veel mensen genieten van een prachtige lente en zomer. Maar de natuur en de landbouw hebben het zwaar. De regio Twente is de droogste van het land en de aangeplante boompjes hebben het zwaar te verduren. Een aangeplante taxusboom ziet bruin van de droogte. Toch groeien er ook paardenbloemen, vlinderstruiken, ooievaarsbek, duizendblad, slangenkruid, teunisbloem en cosmea. In de droogte  sjouwen we aanvankelijk met jerrycans met water, maar al snel besluiten we een slang aan te leggen om de aangeplante boompjes van water te voorzien. In onze vakantie helpt zelfs de vader van Jan-Willem met water geven, iets wat hij eigenlijk onzin vind. -Nogmaals heel veel dank ♥-  Toch ziet het stukje aan de rand van het weiland er aan het eind van het seizoen nog steeds schamel en droog uit. We vragen ons af of al die moeite niet voor niets was.

Altaar voor Moeder Aarde in de droge tijd van 2018

Als we dit weekend (mei 2019) op de Kattenberg zijn, lopen we de plek over en de bomen na. Wat zijn we verwonderd dat zoveel bomen nog leven. Zo’n 90% van de aangeplante meidoorns heeft het gered. De stammen van de jonge bomenhaag ernaast lijken dood. Maar hé, kijk eens goed. Wat een wonder dat onderaan deze schamele stammetjes toch weer jonge scheuten met bladeren te zien zijn. Zelfs bij een van de jonge eikenbomen zijn toch weer voorzichtige knoppen te zien.

Het maakt ons verwonderd hoe veerkrachtig de natuur is en het leven altijd weer doorgaat.
Ook als je denkt dat de dood dichtbij is, is het van binnen springlevend.

We realiseren ons dat ook al hebben we dromen en wensen, het soms anders loopt dan we willen. Met onze wil kunnen we niet altijd realiseren wat we voor ons zien, ook al is het met de mooiste intentie. Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke proces. Succes, gezondheid en rijkdom zijn illusies. Je kunt je zelf alles wensen maar uiteindelijk wordt voor jou gecreëerd wat op jouw pad komt en wat bij jouw proces past; hoe je dat ook noemt, God, Great Spirit, Allah, Shiva, Al dat is, de Oneindige, het lot. Uiteindelijk hebben wij als mensen niet de kracht om na de winter de bomen te laten groeien. Dit komt van iets groters dat niet te bevatten is.
Dat brengt mij bij het ‘nu’ en ‘in het moment’. Bij wat er (wel) is, een geluksgevoel, misschien pijn, een gevoel van onvermogen of juist van tevredenheid. Mijn uitdaging is dat het er mag zijn. En vandaaruit kunnen nieuwe dingen ontstaan, vanuit de Oneindige Stromen. Ik denk dat dat eigenlijk voor iedereen zo is.

Een paar weken geleden had ik in een ochtendmeditatie een prachtig beeld.
Ik zie de Goddelijke Stromen voor mij creëren in een langzaam proces waar ik me vanuit mijn hart en ziel mee verbind. Ik zie het als een langzaam stromende rivier van (het leek wel) lava die ontstaat vanuit mijn hart, buik en mijn voeten. De lava stroomt heel langzaam allerlei kanten op. Dat zijn de paden die ik kan gaan, waaruit ik kan kiezen. Ik zie in de verte prachtige horizonten in de natuur.
Ik merk dat als ik gedachten heb die zich losmaken, die vooruit snellen naar nieuwe plannen en projecten, ik me losmaak van die langzaam stromende goddelijke rivier.  Ik zie het als hakkende en takkende strepen in die prachtige horizon. Ik bemerk dat bij die gedachten de stromende rivier stagneert en opdroogt.
Ik schrik er een beetje van, want ik wil toch niets liever dan vanuit mijn hart en in verbinding zijn, en samen stromen met de Levensbron. Bijzonder is dat als ik me weer verbind in het nu en in het moment met die langzaam stromende rivier, die rivier weer gaat stromen. Een krachtig beeld dat ik dichtbij me hou.

Op de Kattenberg betekent dit dat de nieuwe aanplant misschien niet zo groot is als we hadden gewild. Maar het meeste is blijven leven en groeit weer prachtig uit. Er zijn nieuwe knoppen en blaadjes aan de gehavende jonge stammen. De blauwe druifjes hebben dit voorjaar al prachtig gebloeid. Er staan massa’s herderstasjes en een flink aantal paardenbloemen en er komen margrieten en klein streepzaad op. De vlinderstruiken lopen prachtig uit. Het leven stroomt door.

Voor ons is het duidelijk dat de ceremonieplek op de Kattenberg nog veel mooier gaat worden, dan die nu al is. Zeker als alle nieuwe aangeplante bomen en planten meer volwassen zijn. Hoe ze groeien en wanneer ze volgroeid zijn hebben we niet in de hand. We zijn afhankelijk van de natuur, van de Oneindige Stroom.

Aho

Verbindingsceremonie in de natuur

Op 30 mei en 22 september houden we een Shamanic Retreat en in zomermaanden Drumcirkels op de Kattenberg.
Zie voor meer info de Agenda .

Oermoeders van de Eifel

Oermoeders van de Eifel

Op een prachtige ochtend in het voorjaar staan we in het bos op de berg Addig. De zon schijnt door de bomen, het is 8 graden. Voor de tijd van het jaar is het warm, zo vroeg in de morgen. De tocht naar deze berg is op sommige plekken steil en toch wel even klimmen. Het voelt goed om hier aan te komen, alsof het lichaam hier als vanzelf kan ontspannen.

We zijn aangekomen bij wat hier de Heidentempel genoemd word. Een heiligdom op een energetische plek met verhoogde aarde-energie; een plek van rust en verbondenheid met de natuur. Een natuurtempel!

Op de verschillende altaarstenen liggen kleine geschenken voor de moeders. Rozebottels, walnoten, appels, dennenappels, eikeltjes, een leistenen hart ….. Het voelt fijn dat meer mensen hier komen en uit dankbaarheid iets neerleggen voor de oermoeders, die ze hier Matronen noemen.

Ik voel behoefte om te drummen en een lied te zingen. De drie dames lijken me aan te kijken. De middelste is de maagd met de losse haren; zij is verbonden met de aarde. De linkervrouw is de moeder en de rechtervrouw de grootmoeder. Ze hebben beiden een grote ronde hoed op. De hoeden staan symbool voor de zon en de maan, en zijn gevormd naar de sacrale klederdracht van die tijd. Ze hebben alle drie een grote schaal met vruchten op schoot.

Jan-Willem legt wat salie in zijn schelp, en steekt het vuur aan. Het is heerlijk om te smudgen op deze plek. Nog iets extra’s doen voor onszelf, maar ook voor dit heiligdom. De geur en energie van salie geeft nog meer ruimte om spanning los te laten en te ontspannen. De wind speelt met de rook.  We zijn één met deze plek van wijsheid en verbinding. Het lijkt het alsof er geen tijd is.

Romeinse natuurtempel in de Eifel – collage 1

Als je de Romeinse wegen van Trier naar Bonn volgt, kom je langs de Addig bij het kleine dorpje Pesch, bij Nettesheim in de buurt. Op deze plek vonden de Romeinen dit heiligdom van de Kelten, die zich hier verbonden met hun oermoeders bij de heilige levensboom boven op deze berg.
Het was nog heel gewoon om je te verbinden met de natuur, ook voor de Romeinen die alles wisten van leylijnen en energie. Op deze plek cultiveerden zij de heilige plaats van de Kelten en maakten van deze ereplek een Romeinse variant met een tempel, tuin en gemeenschapsgebouw naar Romeins model. Uit dank voor de bescherming van de Matronen plaatsen ze wijstenen (altaarstenen) met daarop de 3 oermoeders (de maagd, de moeder en de wijze vrouw). Er zijn er heel veel gevonden op deze plek, waarvan de meeste stenen nu in bewaring zijn in Bonn, in het depot van het Landesmuseum; bewaard voor nader onderzoek.

Als je meer wilt weten over deze bijzondere plek (en er zijn er meer) in de Eifel raad ik je aan om het boek van Dr. Annine E.G. van der Meer te kopen en te lezen de drie dames uit Duitsland . Je kunt  daarmee haar bijzondere levenswerk steunen.

Romeinse natuurtempel Eifel – collage 3

Het is niet nodig (maar wel heel leuk) om naar de Eifel te reizen om je te verbinden met de natuur. Je kunt natuurlijk ook in je eigen tuin een mooi plekje maken om je je te verbinden met de Moeder Aarde. Want elke plek in de natuur heeft zijn eigen kwaliteit en oermoeders.
Om die reden hebben wij zelf de mogelijkheid benut en de prachtige plek op de Kattenberg bij Markelo gecreëerd. Ook een bijzondere ceremonieplek met een fantastische energie. Een heiligdom om te verbinden met de natuur, te ontspannen, los te laten. Een plek om jezelf weer te vinden.

Op 30 mei a.s. houden we hier een fijne retraite dag om helemaal tot rust te komen.  Je bent van harte welkom.
Early Birds krijgen 20 euro korting (voor 30 april). Als je zeker wilt zijn van plaats reserveer dan snel.

Romeinse natuurtempel Eifel – collage 2