Labyrint

Ik verlangde er al tijden naar: een eigen labyrint op de mooie ceremonie-plek op de Kattenberg. Hoe geweldig zou het zijn om dat te mogen gebruiken bij workshops en retreats. Ik wist steeds niet hoe het er uit zou komen te zien. Zouden we gaan voor een labyrint zoals in de Kathedraal van Chartres of Reims, of misschien toch het Krentenzer labyrinth? Ik heb allerlei onderzoek gedaan naar labyrinten, totdat het ineens op mijn pad kwam. Het symbool dat veel ouder is dan deze vormen, en waarschijnlijk zelfs nog ouder als de cirkel: het spiraal!

Op de Kattenberg in Markelo –heuvel gevormd in de laatste IJstijden- is een fijne plek ontstaan om Moeder Aarde te eren; zoals de mensen voor de komst van het patriarchaat zo’n 6000 jaar geleden ook deden. Deze plek wil ons bewust maken van de fysieke en  spirituele verbinding met de natuur, de aarde, de maan en de kosmos. Op deze plek ligt nu een prachtig spiraal labyrint. Een prachtig middel om te mediteren en je dichter bij jezelf te brengen.


In de tijd dat de mensen nog leefden met de natuur was het spiraal het symbool waarmee zij de verbinding met Moeder Aarde eerden en bewust hielden. Het is een van de oudste symbolen en staat voor het heilige mysterie van het begin van het leven; de baarmoeder waar de spermacel wordt ontvangen door de eicel en waar ze samenkomen. De baarmoeder is gerelateerd aan de kern van het spiraal waar de binnenwaartse beweging wordt omgezet in een buitenwaartse. Een weg naar binnen en een weg naar buiten.
Het spiraal was het symbool om de vruchtbaarheid van de aarde en daarmee de vrouw te eren. En bewust te worden dat de conceptie ‘de kern van het spiraal’ het begin is van de weg naar buiten, naar geboren worden. Maar ook een spiraal dat aangaf dat het leven een weg is, naar buiten en weer een weg naar binnen. Een symbool dat gaat over het hele leven zelf.

Bij ‘Traas op de Kattenberg’ ligt het spiraallabyrint, vooral als een soort spiritueel kompas. Het wijst ons de weg naar de diepere grond van het bestaan. Je loopt alsmaar rechtsom naar binnen, naar het centrum. Bij het naar binnen lopen, ga je ook letterlijk naar binnen in je zelf. Om bij het centrum even te stoppen om je inzichten te integreren. Je voelt geleidelijk aan de bereidheid om weer naar buiten te treden. En vervolgens loop je linksom rustig terug en maak je weer contact met de buitenwereld.
De bedoeling is dat je wordt herinnert aan de bron van leven in jezelf; naar de kern in jezelf. En vanuit die kern weer in contact treedt met de wereld om je heen. Een prachtig middel om te mediteren en je dichter bij jezelf te brengen.

Deze verbinding brengt ons heling omdat het ons dichter bij ons zelf brengt, dichter bij onze kern, ons hart en onze kracht.