Hoog water

Hoog water in de Nederrijn

Hoog water in de rivieren. Ze lopen vol van het smeltwater en het vele regenen. Het hoort bij deze periode van het jaar, bij dit seizoen van winter. Ik vind het mooi om daar bij stil te staan.
Ik doe je hierbij de suggestie om dit ook even echt te doen. Dit moment als het ware in te drinken. Stil te staan bij het water dat zachtjes stroomt; stil te staan bij dit seizoen, deze maan, deze dag, dit uur en dit moment.
Even stilvallen en je adem volgen; voelen wat er in jou is, wat er in jou leeft. Onrust, onvrede, pijn, verdriet of misschien iets anders.
Doe het maar…….
En neem de tijd.

Ik vraag je om het niet alleen te voelen, maar het ook te erkennen. Te erkennen dat het nu – op dit moment – bij jou hoort. Het ruimte te geven.
Kijk maar…. Kan je dat?

Misschien kan je het ook welkom heten. Welkom onrust, welkom onvrede, welkom pijn, welkom verdriet. Welkom…..
Voel maar wat dit met je doet, dit verwelkomen, ruimte geven en erkennen.

Het verwelkomen en erkennen is eigenlijk liefde geven aan jezelf. Liefde voor wat er in je leeft, wat het ook is.

Ik wens je dat je mag ‘zijn’ met wat er in jou leeft, in deze ademtocht.
Ik wens je dat je het kan accepteren, ook al wrikt of schuurt het misschien nog wat in je. Het is een begin van liefde en begrip voor jezelf. Want het begint met een erkennen en accepteren wat er in jou leeft.

En wat het ook is. Ik zeg ‘Namasté’
Het betekent letterlijk ‘ik buig voor jou’; ik heb respect voor jou en je lot.
Het wordt ook weleens vertaald als ‘Ik eer de boeddha (het goddelijke) in jou’.

Ik wens je alle liefde, begrip en acceptatie voor jezelf.
En mocht dat soms af en toe moeilijk zijn?

Weet dan dat je welkom bent in onze praktijk, bij onze activiteiten. In warmte, liefde en zijn.
Ik buig voor jou.

Hoog water in de Nederrijn