Magische plek in Cornwall

Op een bewolkte morgen gaan we op pad naar Boscawen-un, een van de belangrijkste steencirkels van Cornwall. Alleen de weg ernaar toe is moeten we nog uitvinden. We koersen eerst aan op Penzance en daarna gaan we de A30 op richting Lands End. We volgen de aanwijzingen en slaan de zijweg in naar de boerderij Boscawen-un.
De weg is smal en met heggen omgeven, zoals zo veel landweggetjes hier in Cornwall. Zo smal dat onze auto er maar net door kan. Als er wat meer ruimte is parkeren we de auto en gaan te voet verder. Eerst passeren we een haveloze boerderij, de weg buigt naar rechts. Op onze kaart staat een tweesprong, waarvan we de rechterweg moeten hebben. Het is niet erg duidelijk. De weg naar rechts is eigenlijk meer een pad door de jungle; bramen en brandnetels versperren ons de weg. Toch moeten we hierdoor om bij de steencirkel te komen. We banen ons een weg. De tassen met drums zijn onze bescherming tegen de prikkende planten die ons de weg lijken te versperren. Toch voelt het goed; dit is de oude rituele weg naar de steencirkel. Kennelijk wordt deze niet erg veel meer gebruikt? Zou er inmiddels een andere weg zijn?

rituele pad BoscawenUn
het rituele pad

Na een tijdje stuiten we op een hek. Het kan open, en we staan ineens in een doorgang tussen twee weilanden met koeien, modder en ….. Goed dat we bij dit werk altijd onze wandelschoenen aan hebben! Aan de andere kant klimmen we over het hek om verder te gaan op het rituele pad. Het is nu niet ver meer. Na een laatste hekje zien we de steencirkel vanuit het Zuid-Westen opdoemen. De steencirkel voelt fijn en vredig. Wat een krachtige energieplek en niet voor niks, want meerdere leylijnen kruisen zich hier*. We stemmen ons af op deze plek en lopen er omheen. Wat bijzonder dat deze steencirkel nog compleet is, met centrale middensteen, de menhir. Hij staat wel wat scheef en niet exact in het midden. Het roept de vraag op of dit altijd zo geweest is. In de tijd van de kerstening heeft de kerk veel steencirkels gehavend door de centrale menhir weg te halen, met als doel ze te ontkrachten.
Bij onze eerste rondgang valt ons nog wat op: het lijkt alsof er een steen ontbreekt in de cirkel in het noordwesten. Op die plek leggen we een paar edelstenen en een kristallen draak. De cirkel wordt nu versterkt en voelt zo compleet. 

Boscawen-un
steencirkel Boscawen-un

Intuïtief stemmen we af op wat deze plek nodig heeft. We plaatsen kristallen in het midden en maken een bloemenmandala. Met de drum lopen we eerst een ronde aan de buitenkant van de cirkel. Aan de binnenrand voelt de energie veel sterker, liefde voor al dat is, verbinding met de aarde en de kosmos. Spiralen van energie omhoog en naar beneden de aarde in.
Even krijg ik een blik in verloren tijden; ik zie de maan, een druïde priester en zijn leerlingen die het rituele pad lopen vanuit het Noordoosten waar de zon op komt, op weg naar de steencirkel. Ik hoor een uil roepen. En dan drumgeroffel ………………..

Jan-Willem drumt bij de menhir. Het voelt hier goed, ik voel me dankbaar.
Dan ineens het geluid van gelach en lichte stemmen. Vier vrouwen betreden de plek vanuit het Noordwesten, direct vanaf de A30……
Er is dus toch een andere route. 

Boscawen-un overview
overview steencirkel Bowcawen-un vanuit het Noorden

* Over leylijnen
De steencirkel van Boscawen-un ligt op een plek waar meerdere leylijnen elkaar kruisen. Maar wat zijn dat nu eigenlijk leylijnen?

In het begin van de vorige eeuw werden lijnen ontdekt in het landschap die heilige plaatsen met elkaar verbinden, door Alfred Watkins. Hij noemde ze leylijnen. In de jaren zestig bracht John Michell leylijnen in kaart, waaronder de St. Michaelslijn. Dit is de bijzonder lange leylijn in Engeland die zijn naam dankt aan de vele aan aartsengel Michael gewijde heiligdommen langs deze lijn. Zijn theorie was dat de leylijnen energienetwerken zijn rond de aarde.
Twintig jaar later traceerden de ervaren wichelaars Hamisch Miller en Paul Broadhurst de twee belangrijke energiestromen die zich als slangen om de St. Michaelslijn kronkelen en elkaar op sommige plaatsen kruisen. De energiestromen werden de Michael en Mary stromen genoemd. Zij konden de theorie dus staven met hun wichelroedes.
De energie gaat dus niet als een rechte lijn door het landschap, maar kronkelt er als het ware omheen.
De steencirkel van Boscawen-un ligt op de lijn van de Mary stroom. Hamisch Miller en Paul Broadhurst vonden hier ook nog andere leylijnen. Dit maakt de energie van deze plek bijzonder krachtig. Het is niet voor niets dat hier de belangrijkste druïde rituelen en ceremonies van Cornwall plaatsvonden. En dat is voelbaar….

St_Michael_St_Mary_Alignment_Map_Big
St. Michaels lijn in Engeland met de Mary en Michael stromen.

 Bron: Geomancia met bijdragen van o.a. Hugh Newman (Librero)