De aarde opent zich

‘Terug naar de natuur’. Een slogan die veel mensen aanspreekt. ‘Wandelen in de bossen, genieten van bergen en meren,  zeelucht opsnuiven’.
Het is dan ook heerlijk om naar la Palma te gaan, met zijn tweetjes. Even helemaal de tijd voor elkaar. Het is onze honeymoon. Want al zijn we vorig jaar getrouwd met een handfasten ceremonie (zie blog), de huwelijksreis hebben we nog niet gehad. Vooraf stemmen we af met de aarde en de kosmos wat onze bestemming moet zijn. Het wordt la Palma, een vulkanisch eiland, in de archipel van de Canarische eilanden. We nemen drums en edelstenen mee.

20160423_175015-1
Wolken drijven de Caldeira binnen.

Na een vlucht van 4 uur zijn we in een andere wereld. Met de huurauto rijden we over de bergkam heen naar de westkust om de sleutel van ons huisje op te halen. Van het groen rijden we door de kale bergen naar de andere kant. Als we bij onze bestemming aankomen is het landschap kaal, zoals een desolate planeet in de categorie Pluto. De aarde is woest en grillig, grijs en zwart. Het lijken alleen maar stenen. We voelen ons unheimisch. Waar zijn we terechtgekomen?

la Palma 30
Lavastroom St. Juan

We besluiten er niet te veel aan te denken en focussen op ons belangrijkste doel van onze reis. Het bezoeken van de Caldeira de Taburiente; een mega krater. Vroeger was deze vulkaan 4000 meter, maar nu is het hoogste punt nog maar 2400 meter. Alle materiaal is ingestort en deels weggevloeid naar de zee. En wat heerlijk om dit prachtige natuurgeweld te bewonderen. De wanden zijn stijl en toch groeit er van alles. De wolken drijven het gebied binnen; het geeft panoramische uitzichten. Heel af en toe zie je een vogel door de lucht scheren. Het voelt alsof de aarde zich hier opent. Je hoort het hart van moeder aarde kloppen. Hier wordt je stil van binnen en voel je je verbonden.

20160425_095559
Caldeira

Na een aantal dagen zijn we er achter waar ons huisje nu eigenlijk staat. Het blijkt dat ons tijdelijke onderkomen vlak naast een gestolde lavastroom ligt van de vulkanische uitbarsting uit 1949 St Juan. De lava stroomt op dat moment vanuit de krater richting het dorpje St Anthonis vlak bij ons huisje. Op miraculeuze wijze buigt de stroom van de hete aarde om het dorpje heen, dat gespaard blijft en mondt uiteindelijk uit in de zee. Een wonder!
Tijdens een rondleiding bezoeken we ondergrondse lava-tunnels en grotten. Op de zwarte lava groeien enkele korstmossen en een lage zuringachtige struik. De nieuwe aarde heeft eeuwen nodig om weer groen te worden. Het voelt als iets om heel veel respect en bewondering voor te hebben, dat deze zwarte massa weer kan transformeren in natuurschoonheid.

20160424_151742
Drakenboom bij las Tricias

We zien het als we het noorden van het eiland bezoeken, hoe wonderlijk mooi de aarde zich kan herstellen en manifesteren, na vulkaangeweld. Hier is het groen en prachtig, diepe kloven, prachtige verlaten kusten waar de oerkrachten goed voelbaar zijn. En wat bijzonder is het dat hier de indrukwekkende drakenbomen staan, die wel duizenden jaren oud kunnen worden. Onze drakenstenen voelen zich hier prima thuis. We mediteren bij een drakenboom en voelen een diepe rust: serene aarde energie.
Aan de noordkant van de Caldeira, bij Roque de los Muchachos doen we nog een ceremonie bij een spiraal van stenen. Een Madeira gierzwaluw vliegt een rondje. We laten een paar rozekwartsen achter in de aarde om de liefdesenergie van deze plek te bekrachtigen.

Na een week gaan we weer naar huis. Dankbaar dat we zoveel moois mochten zien en ervaren.

Roque de los Muchachos
Uitzicht bij Roque de los Muchachos

3 gedachten over “De aarde opent zich

  • 20 mei 2016 om 09:26
    Permalink

    Dag lieverds

    Wat mooi dat jullie dit willen delen.
    Prachtig gebied waar de aarde zich opent en waar je haar hartslag kunt voelen.
    Indrukwekkend en ben geraakt.

    Lieve groet, Anita

  • 20 mei 2016 om 21:29
    Permalink

    Wat mooi om even jullie reis met jullie mee te kunnen beleven en te voelen. Dank jullie wel voor het delen! Liefs van Maria.

  • 11 juni 2016 om 16:40
    Permalink

    Ik ben wat later, maar ach, wat is het op de eeuwigheid….
    Nu pas kwam ik er aan toe je Witte Wind nieuwsbrief te lezen.

    Er zijn weinig woorden die kunnen uitdrukken hoe prachtig en trouw onze planeet Aarde is. Wat heb ik alleen al genoten van je beschrijving van de huwelijksreis en zeker de prachtige foto’s!!! Wat zullen jullie genoten hebben. Dat is ook wat de Aarde graag ziet, genieten van haar liefde en schoonheid.

    Lava is enorm vruchtbaar. Verbazend dat juist die stenenpartij zoveel moois laat ontkiemen. Ik gebruik lavameel in mijn tuin om de groente te geven wat nodig is. Het is superkracht, de kracht van vuur zit er in.

    Ik kan me wel enigszins voorstellen hoe het zwarte verlaten landschap er uit ziet.
    Ik heb in Nieuw Zeeland 2 maal een vulkanisch gebergte gelopen.
    Je loopt dan een hele dag hoog boven alles en het is er dooooodstil. Alles is zwart en een werkzame krater is rood. Heel indrukwekkend. En wat valt het dan tegen als je weer in de bewoonde wereld terug bent: mensen maken lawaai en maken de wereld onrustig.

    Dank dat ik een beetje mee mocht genieten!

Reacties zijn gesloten.