Moeder Aarde

Stilte, rust, sereniteit. In de natuur van de Piano Grande in Italië is het prachtig. Afgelopen zomer waren we daar op vakantie.
Om vijf uur zijn we uit bed gegaan om de zon te zien opkomen tussen de bergen van Monte Sibillini. Een prachtig gezicht, de witte nevels en de dauw in de vlakte van de hoogvlakte te zien, en de bergen donker en grauw in de schaduw van de zon. Ik voel me nietig en klein in deze grootse natuur. Ontroerd door zoveel schoonheid.

Dankbaarheid welt op in mijn hart. Het voelt als liefde.Piano Grande Nevels  Ik realiseer me dat dankbaarheid en liefde gevoelens zijn die dicht naast elkaar liggen, allebei uit het hart. Dat voel ik ook altijd als we de eerste Healing Song zingen voor de aarde tijdens onze workshops Healing Song: dankbaarheid en liefde voor Moeder Aarde.

Op de Piano Grande gaan de kleine korenbloemen open in de opkomende zon. Verderop is een veld met rode klaprozen. Het is nog stil, en iedereen lijkt nog op bed te liggen. We zoeken een plek om een klein medicijnwiel te leggen met kristallen en even te mediteren. Even later lopen we de vlakte op, een haast eindeloze ruimte: geen mens te bekennen. We hebben alleen wat water bij ons en niets te eten, want de bakker was op het vroege uur waarop we vertrokken nog niet open. Ik vind het wel een beetje spannend dat we niets te eten bij ons hebben.

1.5 BLOG Grande Piano 2

De vlakte lijkt toch erg groot, en we zijn vast langer dan 2 uur aan de wandel. Door het prachtige natuurschoon raakt deze gedachte naar de achtergrond. De nevels trekken langzaam op, en de bergtoppen raken steeds meer verlicht. We raken steeds verder de vlakte op, wat zijn die bloemen fantastisch mooi. Ik ga steeds op de grond liggen om mooie foto’s te maken met de bloemen op de voorgrond. Ik word er heel blij van. In de verte doemt een verzameling campers op, opgetrokken uit de mist. Langzaamaan komen we dichterbij. De vegetatie verandert, van bloemen en linzenvelden nu grasland voor paarden.

Piano Grande 13We zien nu ook een soort ranch met paarden opdoemen. Het lijkt hier wel het wilde westen. Je kunt hier als toerist een rondje over de hoogvlakte maken op een paard. Niks voor ons! We ontdekken het graag zelf. De eerste camperbewoners lijken wakker te zijn, want we zien wat mensen lopen. Even later zien we een kleine caravan met wat zitjes. Hé, we zouden hier weleens ontbijt kunnen krijgen! Even later zitten we met een kop thee een heerlijk stokbrood met kaas, pesto en tomaat te eten. Lekker! Wat een overvloed!
We lopen verder langs de oostkant van de hoogvlakte, het is nu even na 9 uur. Het wordt warmer en de insecten worden nu ook wakker. We zien de bloemenvelden liggen tegen de bergwand waar ook Castellucio tegen aan geplakt lijkt. Wat een bijzondere schoonheid.
Ik vind het altijd fijn om op vakantie in de natuur te zijn. Heerlijk die rust, maar vooral laad ik me op aan de liefdevolle energie van de aarde. Ik voel dankbaarheid en liefde, mijn lijf wordt opgeladen. Het is iets om bewust van te zijn, dat dat echt bijzonder is. Want er zijn steeds minder plekken op de aarde waar je zulke ervaringen kan hebben. En dat is jammer, want juist op deze plekken is de geneeskrachtige energie van de aarde zo voelbaar en genezend.

Piano Grande 9